Οι μεγαλοϊδεατισμοί του “Τούρκου Κίσσινγκερ” ,όπως αποκαλούσαν οι αμερικανοί στις καλές εποχές,τον Αχμέτ Νταβούτογλου,δεν βγάζουν πουθενά.
Το δόγμα των “μηδενικών προβλημάτων” με τους γείτονές της δεν “έπιασε” ,γιατί αυτό που εννοούσε ήταν να πάψουν οι γείτονες να διαφωνούν με τις αξιώσεις της Άγκυρας. Κι όπως όλα δείχνουν η επιλογή να στραφεί η Τουρκία προς “ανατολάς” και να αναλάβει το ρόλο “προστάτιδας” δύναμης του αραβικού και μουσουλμανικού κόσμου,μόνο προβλήματα δημιουργεί και ίσως θανάσιμους κινδύνους.
Η οικονομία της Τουρκίας ,που παρουσιάζεται μονότονα και κουραστικά ως ένα ακόμη ...οικονομικό θαύμα, έχει αρχίζει να παρουσιάζει σημάδια κάμψης.
Κανείς πραγματικά δεν μπορεί να πει με σιγουριά πως θα αντιδράσει η Τουρκία. Οι “γνωστοί” μας Κεμαλιστές στρατιωτικοί είναι είτε στη φυλακή,είτε απόστρατοι. Είναι η πρώτη κρίση που το τιμόνι της χώρας που δημιούργησε ο Κεμάλ,βρίσκεται στα χέρια άλλων. Θα τραβήξουν το σχοινί μέχρι να σπάσει ή θα αναζητήσουν τους ελιγμούς που θα τους επιτρέψουν μία “αξιοπρεπή οπισθοχώρηση”.
Η αβεβαιότητα οδηγεί μάλλον σε κρίσεις πανικού τα κυβερνητικά στελέχη που μεταδίδουν το κλίμα”ραγδαίας επιδείνωσης στα ελληνοτουρκικά”. Όχι ότι αποκλείεται ,αλλά από τις




















